Deze week ben ik twee dagen binnengedrongen in het hormonenfort wat 'jeugdcamping' heet.
Voor Probit moest ik enquetes over een touristenbus afnemen op een jongerencamping in Zeeland.
Zelf heb ik deze ervaring compleet 'gemist' toen ik jong was, dus ik was razend benieuwd hoe het daar zou zijn.

Om zes uur 's ochtends verliet ik mijn huisje in Zwolle, om met de trein van kwart over zes naar Apeldoorn te gaan.
Daar vertrokken wij om zeven uur, om om half tien in Renesse te zijn.

Toch een beetje zenuwachtig liepen we daar de camping op.
Zouden al deze pubers ons wel willen helpen met de enquete?

Daar hoefden we ons de eerste paar uur geen zorgen over te maken.
Geen enkele zichzelf respecterende puber kruipt om half tien zijn tent uit.
Alhoewel..
Camping Hormonenvreugs heeft een aantal zéér strenge beheerders die op golfkarretjes het terrein inspecteren.
Maak je troep? Dan word je om tien uur gewekt en ga je het opruimen.
En de beheerder gaat pas weg als je náást je tent staat.

Ook was er een groep onfortuinlijken die zich bij de receptie moest melden.
Eén van hen had in zijn dronkenheid naast de tent zitten schijten.
Ook dit stukje natuurgeweld konden de beheerders niet waarderen, dus mocht de hele groep papiertjes rapen.
Rubber handschoentjes aan en allemaal een vuilniszak vol, graag.

Eenmaal een paar uur later kwamen de eerste jongeren met kleine oogjes langs.
Op weg naar de super, naar koffie of naar de douche.
En, wonder boven wonder, ze hebben allemaal tijd om even wat vragen te beantwoorden.

Als de jeugd de toekomst is, kon het nog wel eens gezellig gaan worden.
(Wordt vervolgd..)