is a post from Leven als een Zwolsche diva...

Ik ben maandag begonnen met werken bij de H&M hier in Zwolle.
Werken in de H&M is ongeveer precies het beeld wat je er bij hebt, tot nu toe.

Het is er leuk en gezellig en je bent de hele dag als een gek bezig om alles wat mensen overhoop halen weer terug te brengen tot een presentabele staat.

De klanten geloven zo dat ik er werk, kennelijk, want ze vragen me van alles, waarbij ik dan heel serieus knik en dan aan mijn collega's vraag wat ik moet doen/zeggen/zoeken.

In de H&M is het soms al een uitdaging om de leukste dingen te vinden om te passen, maar omgekeerd is de uitdaging minstens net zo groot.
Mensen brengen dingen terug die overal uit de winkel kunnen komen.
Wij werken alleen op de Divided, dus we gaan.. Sorteren.
Dat gaat zo:

Divided? Ja/Nee
Zo ja, kleur label (Correspondeerd met een van vier stukken afdeling)? Rood/blauw/zwart/basic?
Rood? Gefeliciteerd, je hebt nu nog ongeveer 70m2 om dit kledingstuk op te plaatsen.
Succes.

De eerste dag was enigszins frustrerend om deze reden.
Vooral als het kledingstuk wat je terug hangt na vele rondjes lopen bij navraag het laatste van dat type blijkt te zijn en dus ook niet te vinden is.
Vandaag ging het al iets sneller, van sommige dingen weet ik al waar ze hangen en als mensen me iets vragen kan ik ze soms ook al helpen.

Mensen die vragen of er nog iets achter in het magazijn ligt, of in hun maat, moeten we teleurstellen, maar we worden wel dagelijks bevoorraad.
Ook dit heeft zo zijn nadelen, mijn shopaholic-neigingen en het feit dat als je weet waar iets hangt, het weer verplaatst wordt om ruimte te maken voor iets nieuws…

Mijn collega's zijn ook ontzettend leuk, ik voel me echt van harte welkom!
Dat scheelt.. Als ik iets vraag voel ik me in ieder geval niet lastig ofzo..

Oké zo kort was het niet.

H&M is a post from Leven als een Zwolsche diva...

Jane Austen Fightclub is a post from Leven als een Zwolsche diva...

Om zes uur 's ochtends verliet ik mijn huisje in Zwolle, om met de trein van kwart over zes naar Apeldoorn te gaan.
Daar vertrokken wij om zeven uur, om om half tien in Renesse te zijn.

Toch een beetje zenuwachtig liepen we daar de camping op.
Zouden al deze pubers ons wel willen helpen met de enquete?

Daar hoefden we ons de eerste paar uur geen zorgen over te maken.
Geen enkele zichzelf respecterende puber kruipt om half tien zijn tent uit.
Alhoewel..
Camping Hormonenvreugs heeft een aantal zéér strenge beheerders die op golfkarretjes het terrein inspecteren.
Maak je troep? Dan word je om tien uur gewekt en ga je het opruimen.
En de beheerder gaat pas weg als je náást je tent staat.

Ook was er een groep onfortuinlijken die zich bij de receptie moest melden.
Eén van hen had in zijn dronkenheid naast de tent zitten schijten.
Ook dit stukje natuurgeweld konden de beheerders niet waarderen, dus mocht de hele groep papiertjes rapen.
Rubber handschoentjes aan en allemaal een vuilniszak vol, graag.

Eenmaal een paar uur later kwamen de eerste jongeren met kleine oogjes langs.
Op weg naar de super, naar koffie of naar de douche.
En, wonder boven wonder, ze hebben allemaal tijd om even wat vragen te beantwoorden.

Als de jeugd de toekomst is, kon het nog wel eens gezellig gaan worden.
(Wordt vervolgd..)

Camping Hormonenvreugd is a post from Leven als een Zwolsche diva...

Een tripje naar Rome met een vriendin staat al bijna een jaar op de planning, geld op de spaarrekening is altijd goed, ook met het oog op de pabo afmaken en meer van dat soort dingen.

De laatste paar weken kwam er echter nog wat ter mijn attentie..
  
 
 Hmm ja, een nieuwe kledingkast staat ook hóóg op het lijstje..
(Onzichtbaar op deze foto zijn de twee boxen op de kast, samen met een weekendtas en een koffertje en een zooi bananendozen. Ook links van de kast is opslagruimte, inmiddels..)

En als afsluiter nog eens een foto van mij, omdat dat al zo lang niet gebeurd is.

Ciao allen, morgen een lange, lange werkdag (om 06.00 op de trein en om 22.00 weer terug, ongeveer..) 

Plannen voor mijn eerste salaris.. is a post from Leven als een Zwolsche diva...

Vandaag togen mijn moeder en ik dus naar mijn oma's huis om daar de weerbarstige laptop onder handen te nemen.
Bij het opstarten begon mijn ergernis al. Duurt dat altijd zo lang?

Ja, eigenlijk wel, ze ging ook meestal wat te drinken pakken ondertussen.
Beginnend bij de systeemwerkset ploeterde ik door de laptop heen, links en rechts dingen uit- en aanzettend.
Na grondig opschonen kon ik eindelijk ook defragmenteren.

Mijn oma keek ernstig naar alle streepjes op het scherm afkomstig van de analyse van de schijf.
Wat is dat dan, dat defragmenteren en waarom doe je dat?
Uhm, ja, hoe leg ik dát nou uit?

Ik besloot het op een naai-analogie te houden.
Nou, oma, als jij iets wilt repareren en al je naaispullen zijn verspreid over de kamer, dan schiet het niet echt op, toch?
Maar als alles in de naaidoos zit, dan kan je alles goed vinden en ben je zo klaar.
Zo zit dat ook met de laptop.. Momenteel zitten er overal losse stukjes en beetjes en nou gaat hij alles weer bij elkaar leggen..

Duidelijk verhaal, vond ze.

Computeren met Oma is a post from Leven als een Zwolsche diva...

Maar goed, come back dus.
En het moet gezegd worden, hun nieuwe liedje is best catchy.
"Rocket to Uranus" heet het wonder.

Rocket to Uranus is a post from Leven als een Zwolsche diva...

Vanmorgen reden we weg uit Eemnes en mijn moeder zei dat ik maar een extra onderbroek moest meenemen, want misschien moesten we wel overnachten..

Vanmiddag kwamen we na een sollicitatiegesprek dan eindelijk aan in Friesland.
Stralende zon en bloedjeheet.
We gingen varen op een bootje en we zagen na een uur of twee toch wel wat wolken opzetten.

Buienradar zei dat het om tien over zeven zou gaan regenen.
Om negen over zeven gingen wij de kussens naar binnen halen.
Om tien over zeven regende het.

Om negen uur was het droog.
Alle bomen stonden nog, de stoelen stonden nog overeind en ik had geen piep in mijn oren van het onweer.
Buienradar gaf aan dat dit het was.

Voor zover het weer alarm.
Het was meer weer anti-climax.

Weer alarm. is a post from Leven als een Zwolsche diva...

Een baan in het Engels dit keer, veel vergelijkingen met mijn bestuursjaar, mooi dichtbij en veel doorgroeimogelijkheden.
Das prima, stuur maar door die vacature!

Even later kwam de vacature inderdaad binnen.
Bij uitgebreider doorlezen kwam het addertje dan toch nog..
Vijf jaar werkervaring, waarvan twee in een relevant bedrijfsgebied.

Ja, dat zal wel, ik ga desalniettemin tóch mijn CV weer aanpassen zodat 'ie passend is én mijn motivatie in het Engels schrijven.
Als het uitzendbureau mij voor wil stellen, gaan ze hun gang maar!
Het is een MBO vacature én die jaren ervaring zijn niet gespecificeerd.

Maar eerst vandaag een rasdag van de Corgi hondenclub.
Het schijnt dat ik ingezet ga worden bij de puntentelling.
Zou ik daar wél voor gekwalificeerd zijn?

Gekwalificeerd? is a post from Leven als een Zwolsche diva...

Ik heb alleen geen leuke dingen te vertellen..
Ik ben niet aangenomen waar ik gesolliciteerd had, ze hadden meer met één van de andere kandidates.
Ik heb nog niet aan mijn vader durven vertellen dat ik weer ga stoppen met de pabo.
En ik heb absoluut geen zekerheid wat ik ga doen het komende jaar.

Natuurlijk, het komt allemaal wel weer goed en dat weet ik ook, alleen ik voel het nu even niet.
Ik voel me dom, ongekwalificeerd en moedeloos.
Voor zover bloggen voor vandaag, dus.

 Morgen beter.

Moedeloos is a post from Leven als een Zwolsche diva...